برای شناخت بهتر «عرضه و تقاضا در فارکس»، نام «آلفونسو مورنو» یکی از اولین گزینههایی است که میان علاقهمندان “پرایس اکشن در فارکس“ مطرح میشود.
“آلفونسو مورنو” بنیانگذار [Set and Forget] است؛ مجموعهای که از “سال 2013” آموزش معاملهگری با تکیه بر عدم تعادل عرضه و تقاضا را دنبال میکند.
اهمیت “آلفونسو مورنو تریدر” فقط در معرفی چند الگوی ساده خلاصه نمیشود؛ روش او تلاش میکند معاملهگر را از نمودارهای شلوغ، تصمیمهای هیجانی و وابستگی افراطی به اندیکاتورها دور کند.
در سبک آلفونسو مورنو تمرکز اصلی روی 4 ساختار مهم قیمتی، تحلیل چندتایمفریمی و تعیین دقیق نواحی ورود، حد ضرر و هدف است. این رویکرد میتواند برای کسانی که به سبک پرایس اکشن در بازار فارکس و معاملات قانونمحور علاقه دارند، یک مسیر آموزشی منظم ایجاد کند.
البته آموزش سبک آلفونسو مورنو بدون تمرین، بک تست و «مدیریت ریسک در فارکس» نتیجه قابل اتکایی ندارد. در ادامه بررسی میکنیم «سبک عرضه و تقاضا آلفونسو» چیست و چرا میان معاملهگران فارکس محبوب شده است.
آلفونسو مورنو گومز خود را معاملهگر، مربی و فرد پشت مجموعه Set and Forget معرفی میکند. وبسایت رسمی او اعلام کرده است که از سال ۲۰۱۳ به آموزش معاملهگری بر پایه عرضه و تقاضا در فارکس مشغول است.
در معرفی رسمی او، بر آموزش قانونمحور، استقلال معاملهگر و استفاده از یک چارچوب مشترک در بازارها و تایمفریمهای مختلف تأکید شده است.
مورنو علاوه بر معاملهگری و آموزش، خود را عکاس و علاقهمند به ماجراجویی نیز معرفی کرده است. بااینحال، درباره سن، تاریخ تولد، تحصیلات دانشگاهی و جزئیات زندگی شخصی او اطلاعات کامل و یکدستی در منابع رسمی منتشر نشده است.
بعضی صفحات فارسی روایتهایی درباره سن، ملیت یا شروع فعالیت او نوشتهاند، اما همه این موارد در منبع رسمی تأیید نشدهاند؛ بنابراین، ما در این محتوا درباره آلفونسو مورنو از تکرار جزئیات فاقد منبع مستقل خودداری میکنیم.
Set and Forget را میتوان «تنظیم کن و رها کن» ترجمه کرد. منظور، ثبت سفارش بدون تحلیل نیست؛ معاملهگر ابتدا ساختار بازار، زون ورود، حد ضرر، هدف و اندازه موقعیت را تعیین میکند. سپس سفارش میتواند بهصورت Limit ثبت شود تا دخالت مداوم و تصمیمهای هیجانی کاهش یابد.
مجموعه Set and Forget نیز روش خود را یک سیستم مکانیکی و قانونمحور معرفی میکند که هدف آن آموزش استقلال در تصمیمگیری است، نه ارائه سیگنال یا مدیریت سرمایه دیگران.
سبک آلفونسو مورنو نوعی پرایس اکشن عرضه و تقاضا است. فرض اصلی این روش میگوید حرکتهای قدرتمند قیمت زمانی شکل میگیرند که میان سفارشهای خرید و فروش تعادل وجود نداشته باشد. هرچه عدم تعادل شدیدتر باشد، خروج قیمت از محدوده میتواند سریعتر و قدرتمندتر شود.

مورنو بهجای تکیه اصلی بر اندیکاتورهای تأخیری، زونهایی را بررسی میکند که قیمت از آنها با شتاب خارج شده است. البته هر توقف یا سطح حمایت و مقاومت، زون معتبر محسوب نمیشود.
تازگی محدوده، قدرت خروج قیمت، حذف زون مخالف، موقعیت در تایمفریم بالاتر و فضای حرکت تا مانع بعدی در ارزیابی آن اهمیت دارند. روش رسمی او نیز بر نمودار خلوت، تحلیل رفتار قیمت و قواعد مشخص تأکید میکند.
حمایت و مقاومت اغلب به شکل خطی ترسیم میشوند که قیمت قبلاً به آن واکنش نشان داده است؛ اما در سبک عرضه و تقاضا تمرکز بر «محدوده منشأ حرکت نامتعادل» قرار دارد.
در این دیدگاه، حمایت و مقاومت میتوانند نتیجه حضور عرضه یا تقاضا باشند، ولی خود زون باید محدودهای را نشان دهد که خروج پرقدرت قیمت از آن آغاز شده است. به همین دلیل، معاملهگر بهجای رسم تعداد زیادی خط، منشأ حرکت و کیفیت سفارشهای احتمالی باقیمانده را بررسی میکند.
زون عرضه یا تقاضا میان دو مرز رسم میشود:
رسم نادرست این دو خط ممکن است فاصله حد ضرر، حجم معامله و نسبت ریسک به بازده را تغییر دهد.
| ساختار | نام انگلیسی | نوع زون | کاربرد |
|---|---|---|---|
| رالی–بیس–رالی | Rally-Base-Rally | تقاضای ادامهدهنده | ادامه حرکت صعودی |
| دراپ–بیس–رالی | Drop-Base-Rally | تقاضای بازگشتی | احتمال پایان نزول |
| رالی–بیس–دراپ | Rally-Base-Drop | عرضه بازگشتی | احتمال پایان صعود |
| دراپ–بیس–دراپ | Drop-Base-Drop | عرضه ادامهدهنده | ادامه حرکت نزولی |
ساختارهای Rally-Base-Rally و Drop-Base-Drop معمولاً الگوهای ادامهدهنده محسوب میشوند. در مقابل، Drop-Base-Rally و Rally-Base-Drop بیشتر در نواحی بازگشتی مورد توجه قرار میگیرند.
«بیس» محدوده فشرده میان ورود و خروج قیمت است. قدرت زون فقط از شکل ظاهری الگو تعیین نمیشود؛ برای مثال، یک Drop-Base-Rally داخل تقاضای هفتگی میتواند مهمتر از همان ساختار در میانه محدودهای نامشخص باشد.
مراحل آموزش سبک آلفونسو مورنو در این بخش به صورت کامل بررسی شده است.

ابتدا در نمودار ماهانه، هفتگی یا روزانه، زونهای اصلی و جایگاه قیمت را مشخص کنید. خرید درست زیر عرضه مهم یا فروش بالای تقاضای قدرتمند، ریسک بیشتری دارد. تحلیل بالا به پایین کمک میکند جهت بازار و فضای احتمالی حرکت مشخص شود.
در آموزشهای رسمی این سبک نیز بر بررسی زونهای هفتگی، روزانه و چهارساعته پیش از تصمیمگیری در تایمفریم پایینتر تأکید شده است.
فقط صعودی یا نزولی نامیدن روند کافی نیست. باید بررسی شود کدام زون کنترل بازار را در اختیار دارد، آیا ساختار مخالف حذف شده و قیمت در بخش بالایی، میانی یا پایینی محدوده میان عرضه و تقاضای تایمفریم بالاتر قرار گرفته است.
در میانه این محدوده، برتری خرید یا فروش معمولاً کمتر است. نزدیک تقاضای مهم، فرصتهای خرید و نزدیک عرضه مهم، فرصتهای فروش با ساختار بازار هماهنگی بیشتری دارند.
پس از تعیین جهت، به تایمفریم ورود بروید و منشأ حرکت قدرتمند را پیدا کنید. خروج قیمت باید واضح باشد و بیس نباید بیش از حد شلوغ یا طولانی باشد. سپس مرزهای پروگزیمال و دیستال را رسم کنید.
هرچه قیمت مدت بیشتری در بیس توقف کند، احتمال مصرفشدن سفارشها افزایش مییابد. همچنین بازگشتهای متعدد به یک زون میتوانند قدرت آن را کاهش دهند؛ زیرا ممکن است بخشی از سفارشهای باقیمانده در هر برخورد اجرا شده باشند.
پیش از ثبت سفارش، معیارهای زیر را بررسی کنید:
در معامله خرید، ورود میتواند نزدیک پروگزیمال زون تقاضا و حد ضرر کمی پایینتر از دیستال باشد. در معامله فروش، منطق برعکس اجرا میشود.
هدف معامله را میتوان پیش از زون مخالف، براساس ساختار بازار یا یک نسبت ریسک به بازده مشخص تعیین کرد. اندازه موقعیت نیز باید از فاصله ورود تا حد ضرر محاسبه شود، نه از میزان سودی که معاملهگر انتظار دارد.
آلفونسو مورنو گومز معاملهگر، مربی بازارهای مالی و بنیانگذار مجموعه آموزشی Set and Forget است که روش عرضه و تقاضای قانونمحور را آموزش میدهد.
سبک او نوعی پرایس اکشن است که بر شناسایی زونهای عرضه و تقاضا، عدم تعادل سفارشها، تحلیل چندتایمفریمی و ورود برنامهریزیشده تمرکز دارد.
یعنی معاملهگر ابتدا ورود، حد ضرر، هدف و حجم را تعیین کرده و سپس سفارش را بدون دخالت هیجانی و تغییرات مداوم مدیریت کند.
چهار ساختار اصلی شامل Rally-Base-Rally، Drop-Base-Rally، Rally-Base-Drop و Drop-Base-Drop هستند.
مفاهیم اولیه آن قابلفهم هستند، اما تشخیص زون معتبر، تحلیل تایمفریمها و اجرای مدیریت ریسک به تمرین، بکتست و تجربه نیاز دارد.
خیر، هیچ استراتژی معاملاتی سود قطعی ندارد و نتیجه این روش نیز به کیفیت تحلیل، نظم، مدیریت سرمایه و شرایط بازار وابسته است